NIEUW LEVEN door Fred Vilters

God is goed. Ik ben Hem dankbaar dat Hij mij vergeving en een nieuw leven heeft gegeven.

De Here Jezus Christus zegt dat Hij aan een ieder die oprecht berouw heeft vergeving en rust geeft.

Ik zal mij even voorstellen, mijn naam is Fred Vilters en ik ben op 4 oktober 1953 in Amsterdam geboren.
Zo rond 1975 kreeg ik verkering en in 1976 ging ik samenwonen met mijn vriendin. Zij is een astma patiënte en had toendertijd vaak last van zware aanvallen en van ernstige allergie. Zo ook in 1978, het was toen zelfs zo dat zij voor enige tijd voor behandeling in het ziekenhuis moest worden opgenomen. Kort nadat zij uit het ziekenhuis kwam ging zij naar de huisarts. Het bleek dat zij zwanger was, ondanks de pil, en zij vroeg zich af hoe dat nu verder moest. Wij moesten beiden bij de huisarts komen om het te bespreken. Zijn conclusie luidde: 'dat kan en mag niet gebeuren voor haar gezondheid,' dus er werd een afspraak gemaakt voor een abortus bij de kliniek. Wij hebben er samen wel over gepraat, maar ja, je komt niet zo ver met elkaar als je dergelijke adviezen krijgt van de huisarts en ook van de kliniek. Mijn vriendin nam dus vrij van d'r werk en wij gingen samen naar de kliniek, waar de abortus werd uitgevoerd. Het bleek dat de vrucht al vrij groot was, het kon nog net. Hierna gingen wij weer naar huis en zij rustte en herstelde van de ingreep.
Ik moet hierbij wel eerlijk zeggen dat het voor mij in die tijd wel moeilijk was. Ik had er echt moeite mee, want ik zag het toch wel als het doden van een kind. Ik kon er niet zo goed mee overweg en er over praten met haar of anderen ging ook niet, het was zwaar. Ik wist mij er eigenlijk geen raad mee, want ik was van huis uit katholiek opgevoed en ook zij had een christelijke opvoeding genoten.
Niet lang daarna gingen wij uit elkaar. In 1980 trouwde ik met mijn huidige vrouw Ria. Die abortus was voorbij, mijn relatie was voorbij, maar wat niet voorbij was was het feit dat ik betrokken was geweest bij het ten uitvoer laten brengen van een abortus, een moord op een kind in de moederschoot. Jaren lang had ik er moeite mee om naar een baby te kijken, die te horen en/of over kinderen te spreken, ik moest er niets van hebben. Toen kreeg Ria een ongeluk en brak haar rug. Als gevolg daarvan werd zij gesteriliseerd, omdat zij niet zwaarder dan 4 kg mocht tillen. Dit besluit werd mede op mijn aandringen genomen, want dan was dat ook weer opgelost. Zo sudderde het maar verder.
In 1987 leerden wij de Heere Jezus Christus kennen en namen Hem aan als onze verlosser. Wij bekeerden ons van onze oude levenswandel, o.a. betrokkenheid bij occultisme, en gingen de Bijbel lezen. God onderwees ons door Zijn Heilige Geest en op een gegeven moment hebben wij specifiek om vergeving gevraagd en mensen hun daden aan ons vergeven. Hierbij vroeg ik uiteraard ook om vergeving voor de abortus. Voor deze en al onze andere zonden stierf Jezus Christus aan het kruis op Golgotha. Door Zijn offer kunnen wij, indien wij oprecht berouw hebben, vergeving van al onze zonden ontvangen, dus ook van abortus. Als je dat beseft en het jezelf ook vergeeft, zul je rust ontvangen.
Enkele maanden later, zomaar op een zondagavond, besefte ik plotseling dat mijn kindje bij God de Vader in de Hemel was. Ik heb gehuild als nooit daarvoor en was blij en dankbaar voor deze openbaring.
Nog weer enkele maanden verder was er op zaterdagmorgen bij de Evangelische Omroep een mevrouw die een soortgelijk verhaal en ervaring had, alleen zij had de abortus dus ondergaan. Opnieuw heb ik toen intens gehuild, ik was toen alleen, waarna ik een enorm gevoel van bevrijding ontving. Vanaf dat moment was er een last van mij afgenomen. Ik kon weer over kinderen praten en ernaar kijken.
Enkele jaren later, mede door mij tegenhouden, hetgeen Ria veel pijn deed, werd de sterilisatie bij haar ongedaan gemaakt en vertrouwden wij op God. Er is door veel mensen voor een kind voor ons gebeden, daar Ria bijna geen eisprong meer had. Wij hadden een behandeling met hormonen afgewezen. Op 28 juli 1994 was het zover, Ria beviel van een gezonde zoon, Natan Sealtiël (Hij (God) heeft gegeven & ik heb aan God gevraagd).
Nu dacht ik dat ik alles wel verwerkt had en er geen enkele moeite meer mee had, maar begin 1999 kwam die abortuszaak toch weer steeds opnieuw in mijn gedachten. Op een gegeven moment, ook weer naar aanleiding van een getuigenis op TV, kwam de gedachte 'wat heb jij als tastbare herinnering?' Niets dus, ik ben ook niet zozeer iemand die iets daarvoor nodig heeft, maar toch... Toen kreeg ik ineens het idee om een boom in Israël te planten ter nagedachtenis en als teken van nieuw leven. Nu, na 21 jaar, heb ik iets tastbaars kunnen doen. Ik moet zeggen: 'het voelt goed.' Ik heb echt het idee dat het zo goed en afgesloten is.
Moge de Heere Jezus een ieder sterken en zegenen die, op welke manier dan ook, persoonlijk bij een abortus betrokken is geweest.

Fred Vilters

    Stichting Halleluja
    Borneostraat 9 2hg
    1094 CE Amsterdam NL
    POSTBANK 6931775
    Tel/Fax: +31 (0)20 692 82 55
    e-mail fredvilters@daxis.nl