COFFEESHOPS? WIETTEELT?

Hoe werden wij zo toegeeflijk?

Hoe kunnen wij verplichtingen weer naleven?

I. Voorgeschiedenis

Opiumverslaving China 19de eeuw. Na eigen teelt massale ramp

Engeland voerde opium in. Verzet China.
Twee opiumoorlogen. Garantie voor Engeland van vrijhavens voor invoer.
China gaf verzet op. Toestemming tot eigen teelt, dan winst in eigen land.
Massale - miljoenen- verslaving volgde.

Internationale Verdragen

Wereldgeweten ontwaakt. Internationale Verdragen.
Eerste Opiumverdrag: Den Haag, 1912.
Doelstelling huidige verdragen
   beperking gebruik drugs tot geneeskundige en wetenschappelijke doelen
Nederland treedt toe. Opiumwet

Cannabis onder internationaal toezicht, 1925

Egypte met een eeuwenlange ervaring met slechte gevolgen van cannabisgebruik
Dient daartoe een verzoek in.

**********************

II. Ontwikkeling gewenningsproces van toegeeflijkheid

Roes (schijngeluk) van cannabis doet ons de das om.

Stof zonder roes, zonder flash: wij zijn praktisch en onverbiddelijk.
Voorbeelden:
- Wet houdende voorzieningen tegen besmettelijke ziekten. Wet bestrijding infectieziekten en opsporing ziekte oorzaken (1928);
- Wet op de Geneesmiddelenvoorziening 1995 (1958);
- Warenwet 1997 (1935).
Een roes versterkt de vraag.
We zwichten voor druk. Cannabisgebruik wordt epidemisch.

Hebben huidige gebruikers dan geen recht op gebruik?

Grondrechten hebben wettelijk grenzen.
Hier zijn grenzen: internationale verdragen en Opiumwet.
Bovenal: de overheid heeft tot opdracht de vrijheid van zijn onderdanen te beschermen.
Cannabis is verslavend (anders was het niet onder internationaal toezicht gebracht),
ontneemt aan gebruiker het grote goed van vrijheid. De cannabis regeert hem.

Cannabis toch aanvaardbaar risico? Cannabis 'soft'?

Dat zoemt rond in zestiger jaren bij komst cannabisgolf.
Blind voor eeuwenlange ervaring van landen rond Middellandse Zee.
Werkelijkheid: (o.a.) ophopen van THC (stof werkzaam voor roes) in hersenen (verminderd geheugen) en in beenmerg (verminderde weerstand tegen infecties) door grote vet- en heel lage wateroplosbaarheid van THC,
Wijziging Opiumwet 1976: lichter strafregiem voor handelingen met cannabis.

Op weg van 'gedogen': Eigen gebruik. Huisdealer. Coffeeshop en verder

Gedogen van eigen gebruik.
De huisdealer.
'Kokerjuffer' 1983, Enschede: International Narcotics Control Board neemt het aan als een 'uitzondering'.
Meer dan duizend 'coffeeshops' volgen.
Overheid gaat spreken van 'bona fide' coffeeshops en hun 'positieve' bijdrage aan preventie (hoewel in strijd met wet).
Preventie cursussen voor verkopers van cannabis (coffeeshops-managers) worden overwogen.

De zo onschuldig lijkende weg voert naar een wespennest

Regels voor gedogen van 'coffeeshops' blijken nodig. :zogenaamde AHOJG-criteria.
Maar een vergunning voor een bij de wet verboden inrichting kan eigenlijk niet.
Een gemeente kan ook niet actief betrokken zijn bij 'coffeeshop'.
Hoe met belastingen? BTW kan niet, door Europese Hof verboden.
Hoe met arbeidscontracten?
Gemeenten die een nul-optie voorstaan moeten vaak procederen.
'Coffeeshops' spannen kort geding tegen burgemeester aan wanneer deze volgens hen te grote afstandslimiet naar scholen stelt: verkregen rechten, schadevergoeding?

Ander dilemma: Achterdeur. Wietteelt

Burgemeesters gaan toestemming vragen voor locale wietteelt ter bevoorrading van 'coffeeshops'. Bedrijfsvoering zal moeten voldoen aan nationale wetgeving (Opiumwet even ter zijde) zoals Wet op Milieubeheer, Bestrijdingsmiddelenwet, Arbeidsomstandighedenwet. Coffeeshophouders zullen medewerking geven aan preventieprogramma's.
Maar ........Opiumwet is juist in 1999 gewijzigd: telen van cannabis strafbaar gesteld, verhoogde strafmaat voor beroeps- en bedrijfsmatige hennepteelt.
En hoe is het signaal-voorbeeld voor de duizenden thuistelers en verhuurders van kamertjes voor teelt ( vaak alleenstaande vrouwen) die niet in het lokale vergunningsplan vallen?

Internationaal dilemma

Hoe lang kunnen wij nog internationaal volhouden dat 'gedogen' van coffeeshops en wietteelt ter bevoorrading geen verdragsbreuk is?
Nederland heeft mede-ondertekend de Verklaringen aangenomen op de speciale Algemene Vergadering der Verenigde Naties, 1998: beperking van de vraag naar drugs, uitbannen van illegale narcotica oogsten. Bij het laatste denken wij meestal aan verre landen, maar gaat nu Nederland illegale oogsten gedogen?

Grootste zorg: jeugd krijgt een geruststellend signaal

Overheid laat al coffeeshops toe. Ook nog wietteelt?
Dan zal het wel meevallen: overheid praat over 'soft', 'aanvaardbaar' risico, laat je een keuze maken ( hoewel het verboden is bij Opiumwet), bekommert zich niet om kleine hoeveelheden. Iedereen weet, dat het hasjgebruik onder jongeren toeneemt ( al mogen zij onder de 18 niet in de 'coffeeshop' komen, er zijn wel 'vrienden'), zeker in het uitgaanscircuit gaat het om honderdduizenden jonge druggebruikers, de cannabis veelal in de gevaarlijke combinatie met alcohol.

Is 'recreatief 'cannabisgebruik dan geen stuk van jeugdcultuur?

Zo 'recreatief' is het na korte tijd niet meer De terugslag komt. De THC blijft plakken in hersenen. Dan meer of andere drug.
Ervaring Brielle bij recente strijd tegen komst coffeeshop: wanneer aan jongeren gevaren goed worden uitgelegd, willen zij zelf geen coffeeshop meer.

Ex-verslaafden waarschuwen

Er is bij hen geen goed woord over de cannabis, waarmee zij vaak zijn begonnen en in de diepe ellende vielen. Ja, eerst gaf het een 'relaxed' gevoel. Dat bleef niet zo.
Zij klagen ook over de schadelijke stoffen die aan cannabis worden toegevoegd.
Maar als dat een argument voor de overheid zou zijn om 'schone' hasj in handel te brengen, dan wordt het signaal nog meer geruststellend.

Alles ging toch om de scheiding van markten?

Een illusie. Die is er op papier.
Bewijs niet nodig. Het is bekend. Scheiding misschien in 'coffeeshop'. maar niet in circuit.
In coffeeshop komen ook hasjgebruikers die nog wel andere drugs gebruiken.

Alcohol en tabak mogen toch worden gebruikt, waarom cannabis dan niet, toch niet r schadelijker?

Gebruik van alcohol en tabak eeuwenlang op grote schaal aanvaard in Nederland.
Voor drugs vanaf vorige eeuw aanzet tot internationale controle.
Is het niet een wijs beleid dankbaar voor die controle te zijn i.p.v. drugs ook aanvaardbaar te maken met nog grotere problemen? Als ik een huis met een inbrekersbeveiliging krijg, ga ik die weg laten halen, omdat ik die vroeger niet had?
Schadefactoren van drie zijn niet op een lijn te brengen, zijn verschillend.
Een fundamenteel verschil met alcohol: deze kan voor smaak worden gebruikt, een drug altijd voor de roes met alle psychische gevolgen van dien.

We glijden sneller en sneller naar beneden: naar legalisering.

Wat is dit voorland ?
- meer stoned leerlingen in de klas;
- goed bezette hangplaatsen;
- meer psychiatrische klinieken voor jongeren;
- 'coffeeshops' trekpleisters voor kinderen met snoepjes en tafelvoetbal;
- meer verkeersongevallen
- op onze vakantietochtjes her en der industriereclame voor cannabis;
enz. enz.

Bij legalisering toch minder criminaliteit? Neen, meer 'legale' criminaliteit

Er is minder opsporingswerk. Maar wat crimineel was, handel in drugs (iemand verslaafd maken), is nu legaal geworden. Halen wij bijv. diefstal uit het wetboek van strafrecht, dan is er minder opsporing, maar criminaliteit (diefstal) is legaal geworden.

********************

III. Hoe kunnen wij verplichtingen weer naleven?

Kunnen wij nog weer terug omhoog klimmen? Durven wij het ?

Hadden wij niet een lied: ferme jongens, stoere knapen?
Hoe reageerden onze verzetsstrijders tegen tirannie?
Brielle gaf voorbeeld dat het kan, actie van burgers: geen coffeeshop:
'op 1 april verloor Alva zijn bril, vier eeuwen later toonde Brielle zijn wil'.
Wellicht geeft Brielle, ook nu. andere steden een stimulans voor verzet!
We zijn nu in oorlog tegen een nieuwe tiran, met name voor voor jongeren: drugs.
Nederlanders weten heel goed dat met een tiran geen deal is te maken.

Steun is er van verschillende kanten.

Bevolking, met name ouders:
ervaring van actievoerders in Brielle tegen coffeeshop is dat minstens 85% van geopende deuren bij verzamelen van handtekeningen tegen coffeeshop was. Dat zou landelijk wel eens hetzelfde kunnen zijn. Wel is er een twijfel aan de openheid van de overheid tegenover burgers: 'helpt het? Ze luisteren toch niet' (Brielle luisterde!).

Internationaal, met name van International Narcotics Control Board (INCB):
we verwijzen naar de verklaringen van de speciale Algemene Vergadering van de Verenigde Naties voor drugspreventie , gericht op vraagvermindering (1998), en naar de bezorgdheid van de INCB in het laatste jaarrapport over de aanzienlijke toename van beschikbaarheid van cannabis in Europa, deels als gevolg van binnen teelt in West Europa. Deze staat weer in verband met de gemakkelijke verkoop van zaden en materiaal op Internet.
Dit ongecontroleerd beschikbaar zijn van cannabis gekoppeld aan een tolerante houding daartegenover heeft geleid tot toename van het gebruik.
De INCB constateert dat Nederland wettelijk binnen teelt van cannabis heeft verboden gezien de grote ernst van het probleem. Gaan wij dat nu weer overboord gooien en teleurstellen?
De INCB spoort aan tot nationale strategieën ter uitvoering van de door de Verenigde Naties gestelde doeleinden (par. 424-428, jaarrapport 1998).

Voorlichting over cannabis als een verslavende en schadelijke stof tot weerbaar maken van jongeren is daarbij een noodzaak.
Geen 'experimenteel', 'gecontroleerd' of zgn 'verstandig' gebruik, geen mogelijkheid van keuzes, maar afblijven.
Geen verwijzing naar een coffeeshop voor een 'verantwoord' gebruik.
Voor dit soort voorlichting noemen wij o.a.:
- Jaarrapport International Control Board 1998
- Stichting Voorkom, Postbus 91, 3990 DB Houten, tel, 030 6373144
( ouders, scholen enz.);
- " Drugs.....Groep acht zegt nee!" , Dick van Noort (CDB, Postbus 20186,7302 HD Apeldoorn, tel. 055 5418607);
- "Blowen, daar is toch niets mis mee....?" (Nazorg EO, Chris, De Hoop, Voorkom).

Vindingrijkheid i.p.v. in wietteelt investeren in stimulerende en geluk brengende vaardigheden voor jongeren eveneens een noodzaak,
waaronder

- goede voorlichting;
- drugs uit samenleving bannen, ook bij straatdealers;
- goede behandeling voor verslaafden;
- nazorg.

Omscholing van coffeeshops tot koffiehuizen gericht op deze ontwikkeling van vaardigheden bij jongeren: een ondersteuning.

*************************

Regeringsverklaring 25 augustus 1925

- een duurzame samenleving in een betere staat dan waarin wij haar aantroffen doorgeven aan volgende generaties;

- beperking van het gebruik van alcohol en drugs, een goede sociale infrastructuur en een verstandige leefstijl;

- een leven lang leren.

'Zero-tolerance' - 'nul - gedogen'

Bij de opening van de 6de burgemeesters conferentie, georganiseerd door 'Europese Steden tegen Drugs' (ECAD), Malta, mei 1999, herinnerde Dr. Paul Borg Olivier , burgemeester van Valletta, aan het verzet van de Ridders van Malta tegen de belegering in 1565:

'Zij waren 'zero-tolerant' tegen hun aanvallers. Hun plan slaagde.

Wij moeten hetzelfde doen!'

*************************

Moge dit Nederland worden gegeven!

Dr. de Marees-van Swinderen, Den Haag, maart 2000