Gayparade trekt een spoor van desintegratie door de grachten en het land

De tolerantie van de gayparade gaat niet verder dan de kleur roze. Ieder die een andere mening heeft over deze vorm van seksualiteit moet aan de schandpaal genageld worden. Drs. L.P. Dorenbos hekelt deze vorm van desintegratie en exhibitionisme, waar hoogwaardighedisbekleders zich haasten om in hun “bootje”te stappen en zelfs de PKN zich laat strikken om voor het roze karretje gespannen te worden, nu zij de kerkdienst voor hun rekening nemen. Dorenbos nu geaccepteerd als vrijwilliger bij de COC is uitgenodigd om binnen de homobeweging in discussie te gaan.

 

Zaterdag 22 augustus zal hij samen met Henk Krol, Gert Hekma van de UvA en Ahmed Marcouch, 2e Kamerlid spreken op de jubileumbijeenkomst van de Homo-vereniging Zóciëteit over Homo emancipatie om 15.30 uur in het Betty Asfalt complex aan de Nieuwe Zijds Voorburgwal 282 in Amsterdam.

 

Tijdens de GayParade draait de Schreeuw om Leven DVD van het interview met Richard Oostrum die in de homo (sport) beweging zeer actief is geweest. Dit programma wordt ook uitgezonden in 4 delen in het programma Brink, Schreeuw om Leven van Family 7 op Ziggo op disndag en woensdag avonden. De DVD is ook te bestellen bij info@schreeuwomleven.nl. Daar is ook info te krijgen over de activiteiten van Schreeuw om Leven op het terrein van relatievorming en seksualiteit. Zie onderstaande notitie

 

L.P. Dorenbos

 

Het COC: commissie voor ongelijke seksuele behandeling

 

Het COC heeft bericht dat ik daar als vrijwilliger kan beginnen, zoals ze met iedereen doen. Maar ik ben al jaren vrijwilliger, ik wil bij hen in dienst om hen helpen te leren, wat integratie is. Wat doet het COC als homo’s gediscrimineerd worden in Leidse Rijn in Utrecht: meteen een roze bbq organiseren. Dat helpt de integratie niet. Dat bevordert roze afscheiding en verwijdering. 7 augustus zal weer een bonte roze gay parade plaatsvinden in de grachten van Amsterdam. Waarom? Dat heeft toch niks met integratie te maken. Burgemeester Cohen ging er prat op dat Amsterdam de gaycapital of the world werd. We waren erbij en we waren verbijsterd om te zien hoe homoseksueel exhibitionisme werd gebotvierd. We knielden op de Dam uit mededogen over zoveel verwarring en verblinding.

 

Plasterk ging, als minister van Onderwijs, het land rond om leerlingen uit de kast te laten komen. Want de christenfundamentalisten moeten desnoods met geweld en dreiging van gevangenschap het zwijgen worden opgelegd. Over discriminatie gesproken. Zelfs een Femke Halsema moest tijdens een COC verkiezingsbijeenkomst in, ik dacht de Rode Hoed, verzuchten dat de verbale agressie tegen andersdenkenden toch wel over de schreef ging. Onder het mom van tolerantie wordt de mond gesnoerd van andersdenkenden, zodat sprake is van dictatuur van de opvatting  van het COC. De overwegend homo-minded media nemen deze opvattingen blindelings over.

 

Het heeft alles met seks te maken. Hoe je ook benadrukt dat homoseksualiteit tegen elk natuurlijk patroon ingaat, je moet oppassen dat je justitie niet op je dak krijgt. Er is op z’n minst voldoende wetenschappelijk bekend dat er getwijfeld kan worden aan het natuurlijke karakter van een homoseksuele geaardheid. Het kan tenminste niet zo gezegd worden dat allen die er een homoseksuele praxis op na houden ook homoseksueel geaard zijn. In ieder geval dient de roze beweging hun doel, als ze objectief bezig willen blijven, te accepteren dat verschillend gedacht wordt over het al of niet geaardheid zijn en de al of niet homoseksuele praxis. In ieder geval moet er de objectieve ruimte blijven voor hen die homo gevoelens denken te hebben, maar de praxis niet willen. Het lijkt er echter op in de roze beweging dat het zogenaamd uit de kast komen inhoudt dat dat inclusief de homo praxis moet zijn.

 

Je zou zelfs zo ver kunnen gaan dat je, naast de dictatuur van deze homoseksuele opvatting, ook de dictatuur binnen de roze beweging moet volgen, dat praxis n geaardheid één zijn. Nu ik als vrijwilliger bij het COC schijn aangenomen, doe ik een pleidooi om over deze wezenlijke onderdelen van deze seksuele opvattinngen, de discussie daarover niet dood te zwijgen of zelf dood te slaan, maar deze aan te gaan om daar openlijk over te spreken. Het geeft dan ook geen pas om niet te willen inzien dat er op zijn minst reden genoeg is om de Bijbelse universele seksuele varianten serieus te nemen in de discussie. Het geeft geen pas om bij voorbaat deze Bijbelse noties over gezonde seksuele relaties en de gevolgen indien daarvan afgeweken wordt te bespreken en te bestuderen en niet af te doen als afwijkingen die er niet toe zouden doen en aan de kant te schuiven. Of zoals meestal gebeurt er een agressieve mening of uiting op na te houden om fervent af te rekenen met die God van die opvattingen.

 

Maar je kunt niet voorbijgaan aan het universele karakter van dat wat gezegd wordt over seksualiteit in de Bijbel. Krachtiger gezegd; het zou wel eens kunnen zijn, dat de universele Bijbelse waarden en noren op het terrein van seksualiteit het beste passen bij een samenleven en een samenleving waar liefde, geluk en vrede het beste gedijen. Het probleem met de overaccentuering van een seksuele uiting, als homoseksualiteit tot gevolg heeft, dat deze geïsoleerd gezien wordt in het totaal wat over seksualiteit gezegd wordt in bijvoorbbeeld Leviticus 19 in de Bijbel. Daar komt alles mt naam en toenaam aan de orde.

 

Seksualiteit hoort thuis in een exclusieve relatie tussen een man en een vrouw binnen een huwlijk. Dat is de natuurlijke wijze waarop een man en een vrouw met elkaar omgaan en gemeenschap met elkaar hebben.. En het is door de eeuwen heen deze exclusieve relatie tussen de man en die vrouw en hun seksuele omgang, die de basis vormen van het samenleven en de daarop gebaseerde samenleving. En dat geldt tot vandaag toe. Dat er in toenemende mate sprake is van vreemd gaan, zoals men dat noemt, neemt niet weg dat de normale relatie is de exclusieve omgang tussen een man en een vrouw in een huwelijk- en gezinssituatie. Men kan dan wel meesmuilend en meewarig het hoofd schudden over zo’n bekrompen Bijbels standpunt, gelukkig is de samenleving nog niet zover de weg kwijt, dat hier geen sprake meer van is. Als jonge kinderen soms al voor hun tiende op hun mobieltjes, geconfronteerd worden met seks en porno en kleine knaapjes groepsseks bedrijven met kleine meisjes die ook al vergiftigd zijn, doen gelukkig de samenleving nog opschrikken.

 

De seksverslaving die jongeren teistert, gaat nogal eens gepaard met drank en drugs tot in de meest orthodoxe uithoeken met hun drankketen, noopt overheid en samenleving om daar toch beperkend iets aan te doen. En dat de helft van de huwelijken op echtscheiding uitloopt, maakt de samenleving en de loslopende kinderen ook niet gelukkiger. Als we het over relatievorming hebben en seksualiteit moeten we het hele spectrum nemen.

 

De verfoeide Bijbel zou wel eens het seksueel handboek bij uitstek kunnen zijn. We kennen allemaal het verhaal van David en Batseba. Wat een rotstreek van David om zich zo te laten verleiden dat hij de man van Batseba laat doden in de strijd. Hij heeft het dan ook geweten. En de ontucht  met Tamar. De tien geboden zijn duidelijk. Gij zult niet echtbreken. En Jezus zegt later, dat klopt maar ik zeg jullie: wie een vrouw aanziet om haar te begeren, pleegt reeds echtbreuk. Nou dan zit ons land vol met echtbrekers. Dit zijn geen exclusief christelijke, conservatieve, uit de tijd zijnde opvattingen, maar is gewoon je gezond verstand gebruiken.

 

Vrije seks moet voor jongere kinderen al een recht zijn. Men noemt dat in VN kringen reproductieve rights. Seks is een mensenrecht riep men op de VN conferentie in Berlijn en de recente conferentie in Den Haag. Weg met die Bijbelse bekrompen opvattingen.

Het gevolg is dat we ons land volpompen met het agressieve commerciële porno, waar jong en oud aan verslaafd raken en aan kapot gaan. Seksuele lusten trekken je steeds verder in de afgrond van totale verloedering. Nu we de slachtoffers van deze zogenaamde tolerantie, vrijheid blijheid cultuur kunnen opdweilen, moeten overheid, kerk en samenleving nieuwe pinnen in de grond slaan om de komende generatie te redden van de ondergang.

 

Ouders, overheid, kerk en samenleving zijn daartoe geroepen. Een ministerie van Jeugd en Gezin moet hier op insteken. En de voorlichting die nu nog op vrije seks en doorgedraaide tolerantie is gebaseerd, moet radicaal gekeerd worden. Een moratorium op dit terrein is van de grootste urgentie. Er is dan ook een omgekeerde seksuele revolutie nodig, die radicaal tegen de stroom van de drank druks en seksuele orgies ingaat en de weg wijst en opvoedt tot normale relatievorming en seksualiteit. Bij de kabinetsformatie waar we nu midden in zitten zou ons land gezegend zijn als de heren politici de koe bij de horens vatten en de komende generatie helpt om niet ook slachtoffer te worden van deze zogenaamde vrijheid tolerantie cultuur.

 

In het handboek seksualiteit bij uitstek: de Bijbel, komen steeds weer na perioden van afgodendienst, verloedering en seksueel verval opwekkingen voor die weer terugbrengen naar de universele waarden en normen zoals God die heeft gegeven gelukkig om bij te kunnen leven. Dat geldt dus ook voor vandaag. Leidinggevenden in kerken zijn bij uitstek geroepen om op te staan en de verzette bakens, ook binnen de kerk, weer terug te plaatsen daar waar ze horen. Dat zal tegenstand en rumoer geven, want ook binnen kerken en kringen is het virus van de seksverleiding vaak al ver doorgedrongen.

 

Voor verzet in eigen kring moeten we niet aan de kant gaan. Maar ook in onze hulpverlening ontdekken we keer op keer, hoe dankbaar de mens is als men vaak na oorspronkelijke tegenstand ontdekt, bevrijd te zijn geworden van de demon van de zonde waarin men gevangen zat. En het wonder is dat niemand die bevrijding kan claimen omdat zowel de hulpgever als de hulpontvanger achteraf alleen maar kan constateren dat het door de liefdevolle en confronterende kracht van God zelf is waardoor mensen gered worden van de duisternis naar het licht. Grijp je handboek seksualiteit, om redding, om te ontdekken hoe waar dit voor een ieder kan worden.

 

drs. L.P. Dorenbos, voorzitter Stichting Schreeuw om Leven