Na een abortus

Postabortus syndroom

Veel vrouwen vertellen ons dat de problemen op emotioneel en psychisch vlak, na een abortus groot en nog lang voelbaar zijn. Gesprekken tonen aan dat vrouwen, nadat er een wederzijdse vertrouwensrelatie is opgebouwd, zich durven uiten omtrent hun abortuservaring. Zij drukken dan hun diepe gevoelens uit van schuld, angst, depressie, woede en verdriet … een intense pijn. Zelfs als de vrouw probeert haar abortus rationeel te rechtvaardigen, ervaart zij toch deze verwarrende gevoelens.

In de Verenigde Staten wordt dit trauma erkend als een psychologische stoornis veroorzaakt door stress. Het wordt ook wel postabortus syndroom genoemd.

Het is vergelijkbaar met een oorlogstrauma. Als een soldaat terugkomt uit een oorlogsgebied zijn de oorlogservaringen voor hem soms zo pijnlijk dat hij er niet over kan praten. Hij is ook blij dat hij weer terug is in zijn vaderland. Zijn familie en vrienden denken dat hij maar gauw weer alles wat er in de oorlog gebeurd is moet vergeten. Soms jaren later, bijvoorbeeld bij een zware ziekte of een ongeluk, krijgen deze mensen een inzinking. Opeens raken ze in een depressie.
Voor een vrouw die een abortus heeft ondergaan, verloopt het proces enigszins hetzelfde. Na de abortus kan ze zich opgelucht voelen. Ze moet er ook niet meer over praten, het leven gaat verder. Haar echte gevoelens worden niet toegelaten.
Maar dan, tijdens een bepaalde gebeurtenis of in een bepaalde periode (bijvoorbeeld de uitgetelde datum, een gewenste zwangerschap, een zus of een vriendin krijgt een baby etc. etc.) komen er opeens allerlei onverwachte gevoelens boven. Alles wat in het verleden verdrongen is, komt nu boven.

• Flashbacks: steeds terugkerende gedachten aan de abortus en aan het kindje
• Uitbarstingen van boosheid en woede
• Onverklaarbare huilbuien
• Depressie en verdriet in periodes waarin de baby geboren/jarig zou zijn en in de maand dat de abortus heeft plaatsgevonden
• Gebroken relaties, moeite om intieme contacten aan te gaan
• Toegenomen alcohol-en drugsgebruik, verstoord eetgedrag om pijn en verdriet te verdoven
• Seksueel niet goed functioneren
• Het vermijden van situaties die hen aan de eigen abortus doet denken (bijv. kraamvisities, omgang met kinderen)
• Gevoelens van niet meer te willen leven
• Wens om een nieuwe baby te krijgen ter vervanging
• Angst voor de toekomst

Een veel voorkomende reactie na een abortus is het schuldgevoel dat meerdere jaren kan duren. Hierdoor komt het dat de vrouw zegt: "ik heb mijn kindje laten doden". Een niet verwerkt schuldgevoel kan meerdere symptomen tot gevolg hebben zoals: depressie, complexen, moeite hebben met seksuele relaties.

Veel vrouwen ervaren een hevige angst direct na hun abortus. Ze huilen veel en zeggen dat ze bang zijn dat ze gek worden. Ze zijn ook bang dat er lichamelijk van alles met ze aan de hand is. Ze zijn bang onvruchtbaar te zijn. Terwijl dit meestal niet zo is.

Vrouwen beschrijven vaak symptomen van depressie wanneer zij praten over hun abortus. Ze zijn in niets of niemand meer geïnteresseerd sinds de abortus. Ze praten met niemand, gaan niet meer naar hun werk. Ze raken vervreemd van de mensen die normaal dicht bij hen staan en ze denken dat ze niemand in vertrouwen kunnen nemen.

Veel vrouwen die lijden aan depressie, zeggen: "Ik huil de hele tijd". Anderen lijden aan slapeloosheid of hebben nachtmerries. Zij dromen van kinderen die dezelfde leeftijd als hun eigen kind zou hebben. Sommige hebben constante herinneringen aan de abortus zelf. Het komt regelmatig voor dat therapeuten vrouwen van middelbare leeftijd behandelen voor een depressie en dan horen hoe zij wroeging en schuldgevoelens hebben in verband met hun abortus van 20 jaar geleden of meer.

Als je jezelf herkent in bovenstaand verhaal, klik dan ook op "het rouwproces" en "Hoe nu verder?". Je kunt ons ook bellen of mailen. Het kan erg opluchten om eindelijk eens te praten over je ervaring en je gevoelens. We willen je graag helpen je abortus te verwerken.

Schreeuw om Leven Hulpverlening