Elk jaar mogen honderdduizenden burgers in Europa niet geboren worden. In Nederland worden elke dag honderd ongeboren kinderen uit de moederschoot gehaald. Dit is een flagrante schending van de mensenrechten, discriminatie en marteling. Door de mogelijkheid van abortus worden zwangere vrouwen misleid om hun kindje te laten doden, waardoor ze hun leven lang spijt kunnen hebben.
Nu dokters en wetenschappers hebben ontdekt dat een ongeboren kind al in een vroeg stadium een klein mensje is dat alleen maar hoeft te groeien om na de geboorte verder te groeien, weten we dat we met abortus een medemens doden, terwijl we juist besloten hadden dat geen enkel mens mag worden gediscrimineerd om welke reden dan ook. Dan moet zeker discriminatie om wel of niet geboren te worden worden bestreden.
Het is verheugend dat de mensenrechtenbewegingen, regeringen en internationale organen de laatste decennia steeds scherper zijn gaan opkomen voor de mensenrechten en anti-discriminatie. In het licht van de nieuwe medische feiten over de status van een ongeboren kind en het naar buiten komen van steeds meer vrouwen die vertellen hoe hun abortus hun leven heeft geruïneerd, zal het inzicht dan ook doorbreken dat abortus niet de oplossing kan zijn voor een probleem.
In het streven naar een veiliger land en een terrorisme-vrij en veilig Europa past dan in de eerste plaats dat ieders leven veilig is vanaf het ontstaan tot aan de natuurlijke dood. Alle vormen van een aanval op het leven tussen ontstaan en sterven, moeten dan ook worden bestreden. Het is verheugend dat er politiek en maatschappelijk toenemende aandacht is voor veiligheid.
De nationale wetgevingen en ook de besluiten van de internationale organen benadrukken alle dat iedereen recht heeft op de bescherming van zijn leven, zonder welke vorm van discriminatie dan ook. De toepassing van deze artikelen zal ook voor ongeborenen weer inhoud krijgen als we tot de conclusie gaan komen dat de uitzondering hierop gemaakt voor ongeboren kinderen in de abortuswetten van de laatste decennia, moet komen te vervallen. De Stichting Schreeuw om Leven werkt hier aan mee door onder andere een Internationale Conferentie te houden van 7 tot 10 december in Amsterdam, mede ter herdenking van de totstandkoming van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens op 10 december 1948.