?
Onbedoeld zwanger?
Geplaatst op 19 december 2024 in Nieuws.
Woensdagavond 18 december kwamen tientallen mensen samen in het Witte Kerkje in Huis ter Heide. Tijdens een gebedsbijeenkomst, georganiseerd door Schreeuw om leven, werd de het tot stand komen van de Wet Afbreking Zwangerschap herdacht en de 1.247.792 abortussen sindsdien in Nederland zijn uitgevoerd.
Arthur Alderliesten, directeur van Schreeuw om leven, begon de avond door terug te blikken op de geschiedenis van het ontstaan van de abortuswet. “Vandaag is het 44 jaar geleden dat de nipte meerderheid van de Tweede Kamer instemde met dit wetsvoorstel. Sinds dit moment zijn er in Nederland vele abortussen aangevraagd, uitgevoerd, geregistreerd en gerapporteerd. Alsof het doden van mensenkinderen een doodnormale handeling zou zijn. Maar dat is het niet!”
Hij vertelde over het aantal abortussen dan sinds 1985 is geregistreerd. “Dit betekent dat sinds de invoering van de wet afbreking zwangerschap, alleen al in Nederland 1.247.792 abortussen zijn uitgevoerd. 1.247.792 paar ogen die nooit zijn geopend. 1.247.792 stemmen die nooit geklonken hebben. Wie voelt het gewicht van dit aantal niet drukken? Wat een schuld laadt Nederland op de schouders door deze doorgaande praktijk van het doden van de meest weerlozen en kwetsbaren!”
Aan de hand van een boekje van oud-directeur en oprichter Bert Dorenbos nam hij de bezoekers mee naar de stemming over dit wetsvoorstel, waarbij Dorenbos aanwezig was. Hoe de stem van één CDA’er het verschil maakte en zorgde voor een nipte meerderheid. Dit zette ons stil onze verantwoordelijkheid, een stem kan het verschil maken.
Tijdens zijn gebed beleed Hij de schuld die op Nederland ligt door het doden van Gods beelddragers. Hij vroeg Gods erbarmen. Na dit gebed las hij uit Mattheüs 2 over de kindermoord in Bethlehem. Hij nam ons mee naar de drie stemmen werden gehoord in Bethlehem. De wrede stem van Herodes die alle jongetjes onder de drie liet doden. Hij benadrukte de absurditeit van de daad van Herodes, die zich bedreigd voelde door een kind, terwijl hij zelf al 70 was.
De stem van Rachel die huilde over haar kinderen, en niet getroost wilde worden, omdat zij er niet meer zijn. Nog steeds komen moeders die een kindje hebben verloren naar haar graf.
Als laatste de stem van Jezus: “uit de mond van jonge kinderen en zuigelingen hebt U voor Uzelf lof tot stand gebracht.” Hier zien we dat God zuivere lofprijzing vindt uit de mond van kinderen. God staat aan de kant van het ongeboren kind wiens leven zelfs in de baarmoeder niet veilig is. Het laatste woord is aan Hem, die met kerst is gekomen om als Immanuel shalom te brengen en ‘met ons’ te zijn.
Ds. J.P. Lensen sprak over het belang van het opkomen voor het ongeboren leven en waarschuwde tegen de invloed van relativisme, dat morele waarden afhankelijk maakt van perspectieven. Hij benadrukte dat stilte onder christenen uit angst voor controverse onacceptabel is: “Wie zal spreken voor hen die geen stem hebben als wij het niet doen?” Volgens hem vraagt het beschermen van het ongeboren leven niet alleen om een standpunt tegen abortus, maar ook om actieve hulp aan vrouwen in moeilijke situaties. Kerken zouden hierin een belangrijke rol moeten spelen door praktische ondersteuning en begeleiding te bieden.
Hij riep christenen op tot schuldbelijdenis, geïnspireerd door Daniël 9, en benadrukte dat abortus een weerspiegeling is van een culturele crisis waarin de heiligheid van het leven wordt ontkend. Christenen moeten zich identificeren met de zonden van hun samenleving en zich afvragen of zij genoeg hebben gedaan om ongeboren leven te beschermen.
Ds. Lensen onderstreepte de hoop en vergeving die het evangelie biedt aan vrouwen die een abortus hebben ondergaan. Hij riep op tot een houding van liefde en compassie, zoals Christus ons heeft voorgedaan. Hij sloot af met een gebed waarin hij God dankte voor de schepping, schuld beleed voor de vele abortussen in ons land, en vroeg om moed voor christenen en hulp aan kerken om een veilige plaats te zijn voor mensen in nood.
Ds. A.S. Middelkoop deelde persoonlijke ervaringen uit zijn ambtswerk en vriendenkring, over ongeboren kinderen die stierven vóór hun geboorte. Zijn ogen werden geopend toen hij een filmpje zag over abortus. “Ik had de neiging om te stoppen met kijken, het was alsof mijn maag zich omdraaide. Maar ik nam een besluit: dit niet in mijn wereld, dit niet zonder dat ik hier ooit iets tegen gezegd heb.”
Hij benadrukte de noodzaak van mensen die opstaan, die spreken voor het ongeboren leven en het kwaad benoemen waar het zich aandient. “Dit jonge leven wordt permanent doodgezwegen. God vraagt van ons om op te staan en de gaven die we hebben gekregen te gebruiken om een stem te geven aan het leven dat zelf geen stem heeft.”
Middelkoop wees op Jezus, onze Redder, die ervoor koos om als foetus in Maria’s baarmoeder te worden geweven. “Hij, de Heilige, kwam om te leven en om leven te geven. Hij gaf zichzelf voor een wereld verloren in zonde en schuld. Zijn moeder zag het zwaard door haar ziel gaan toen Hij aan het kruis stierf.” Jezus gaf zijn leven opdat anderen zouden leven. “Jezus kwam ook voor mensen zoals u en ik, voor vrouwen die een abortus hebben gehad,” zei hij. Toch roept Hij ons op om te spreken voor hen die geen stem hebben. “Doorbreek het zwijgen, geef dat kind dat sterft in de moederschoot een stem in deze wereld. Als wij het niet doen, wie zal het dan doen?”
Hij sloot af met gebed waarin hij God dankte dat Hij naar deze aarde wilde komen om verlossing aan te brengen. Hij bad voor de duizenden moeder die zich geen raad weten met het nieuwe leven dat in hen groeit. Hij vroeg om mannen die verantwoordelijkheid mogen nemen voor het leven dat ze verwekt hebben. Hij pleitte op het volbrachte werk van God en of Hij zich daarom over ons wil erbarmen.
Cor van Dam, de voorzitter van het bestuur van Schreeuw om leven, sloot de avond af. Hij vertelde hoe zijn werk als bestuurslid ervoor zorgt dat je makkelijker over onderwerpen spreekt waar je normaal niet zo makkelijk over praat. Hij deelde over een jonge vrouw uit zijn gemeente die hij ontmoette op de Mars voor het leven. Doordat ze tot geloof was gekomen stond ze niet meer aan de overkant “Baas in eigen buik te roepen”, maar getuigde ze met ons mee in de stilte voor het ongeboren leven. “Anderen mogen schreeuwen, maar God hoort onze stilte.” Hij benadrukte het belang van het werk van de stichting en bedankte de bezoekers voor hun komst.
Na de sluiting spraken de bezoekers met elkaar over de gebedsbijeenkomst. Een bezoekster zei: “Het is bemoedigend en inspirerend om te zien dat er naast mensen die ik ken ook anderen zijn die opkomen voor het ongeboren leven.” Een andere bezoeker haakte daarop in: “Het was bijzonder indringend hoe er werd gesproken over de schuld van ons land. Het wordt zo dichtbij gebracht dat je niet meer weg kunt kijken. Het drukt echt op je schouders.” Andere bezoekers gaven aan dat het verhaal over de ene stem die uiteindelijk eraan bij droeg dat abortus gelegaliseerd werd in Nederland: “Ik werd stilgezet bij het feit dat het belangrijk is wat je met je stem doet en dat je deze moet gebruiken.”
Klik hier om de gebedsbijeenkomst terug te kijken.