?
Onbedoeld zwanger?
Geplaatst op 29 december 2025 in Portret.
Dit artikel verscheen in december 2025 in Leef Magazine
Luca woont op kamers in Ede en staat aan het begin van haar loopbaan als leerkracht. Daarnaast is ze waakster bij Schreeuw om leven. Dat doet ze niet zomaar: ‘Ik geloof dat elk menselijk leven vanaf het allereerste begin waardevol is.’
Haar opleiding tot leerkracht heeft haar gespreksvaardigheden versterkt. ‘Ik heb dagelijks contact met collega’s en ouders. Dat helpt ook tijdens het waken. Daardoor maak je makkelijk contact. We zijn present vanuit Gods liefde, met een open houding. We groeten iedereen vriendelijk en proberen mensen die naar de kliniek gaan op een respectvolle manier aan te spreken.’
Een paar jaar geleden bezocht Luca voor het eerst de Mars voor het leven. ‘Ik kende het wel, maar was er nog nooit geweest. Een vriendin vroeg of ik met haar wilde meegaan. Ik was daar dus eigenlijk niet vanuit eigen motivatie. Wat er tijdens de Mars werd verteld over abortus raakte me diep. Ineens besefte ik hoe actueel en ingrijpend dit thema is. Sinds die dag begon ik ervoor te bidden. Het werd iets wat me niet meer losliet. Toen ging ik me afvragen of ik hier niet meer mee moest doen.
Na de Mars kwam ze in contact met Schreeuw om leven. ‘Ik stuurde een bericht dat ik wat wilde betekenen als vrijwilliger. Toen kwam ik in contact met de coördinator Waken. Zij vertelde over het waken. Ze deelde op welke manier Schreeuw om leven waakt en wat de organisatie drijft. De manier waarop ze dit vertelde, liet zien dat wakers niet zomaar de straat op worden gestuurd. Ze worden toegerust en handelen vanuit een goed doordachte visie. Wakers oordelen niet over vrouwen die naar de kliniek komen, maar ze luisteren naar hen en bieden hulp. Ondanks dat aarzelde ik of ik dit zou kunnen. Daarom ging ik een keer mee met een wake. Ik zag dat je er nooit alleen staat en dat er rekening wordt gehouden met de regels van de betreffende gemeente. Dat gaf me vertrouwen om me aan te melden als waker.’
Luca vertelt over de training die ze vanuit de Pro Life Academy van Schreeuw om leven krijgt, om toegerust te worden voor het waken. ‘Je krijgt veel informatie over wat Schreeuw om leven doet en hoe je op een goede manier present kunt zijn. De startmodule die je krijgt, is voor alle vrijwilligersfuncties binnen Schreeuw om leven gelijk. Het is zo waardevol om daar elkaars motivatie te horen om op te komen voor het ongeboren leven. In een van de oefeningen word je uitgedaagd om een discussie te voeren waarin je speelt dat je zelf pro-choice bent. Dat was lastig, maar waardevol. Je begrijpt dan beter waar de argumenten van de ander vandaan komen. Dat helpt om te luisteren en écht in gesprek te gaan.
In het najaar gaat Luca de basismodule voor wakers nog volgen. ‘Collega-wakers vertellen daar regelmatig over. Ze delen dan hoe ze de geleerde vaardigheden gebruiken in de praktijk. Ik kan nu al een beetje gebruikmaken van de kennis uit de training. Ik kijk ernaar uit om ook zelf de training te krijgen en met anderen te oefenen. Het lijkt me waardevol om daar te reflecteren op hoe je het gesprek op een respectvolle manier voert.
Het geloof en waken zijn voor Luca nauw aan elkaar verbonden. ‘Het geloof maakt het lichter: je hoeft het niet uit jezelf te halen. Het is werk dat je in afhankelijkheid van God mag doen. Ook helpt het om met een liefdevolle blik te blijven kijken, ook naar de mensen die wel kiezen voor abortus. Ik probeer mijn eigen hart te bewaken voor oordeel. Daarom beginnen we een wake altijd met gebed. Ook helpt het als we aan het eind van een wake de mensen die we spraken, kunnen toevertrouwen aan God. Dat helpt mij om deze verhalen los te laten, ook al weet ik niet of mensen uiteindelijk kiezen voor het leven.’
‘Tijdens de wake groeten we voorbijgangers en proberen we in te schatten wie er naar de kliniek gaat’, vervolgt Luca. ‘We proberen vaak een folder aan te bieden en kijken dan of de mensen openstaan voor een gesprek. Als dat zo is, dan zijn de gesprekken soms heel waardevol. Laatst spraken we een stel van zestien. Ze kwamen uit zichzelf naar ons toe. Ze wisten dat abortus niet goed was, maar zagen geen andere uitweg. Mijn medewaakster vertelde hun over de waarde van het leven en deelde over de hulp die we vanuit Er is hulp bieden. Zulke ontmoetingen blijven me bij.’
Tegenstand hoort erbij. ‘Er zijn wakes geweest waarin we veel negatieve reacties kregen. Dat is confronterend. Juist dan helpt het om het er met je collega over te hebben. Te delen waarom we hier staan. Daarnaast zijn er regelmatig bemoedigende reacties van voorbijgangers. Dat helpt echt om dit te blijven doen.’ Luca ziet het als een geestelijke strijd. ‘Het kwaad gaat tegen het goede in. Dat voel je soms heel sterk. Iedere keer dat we daar staan, weten we dat er vrouwen zijn die een abortus overwegen. Als wij ze kunnen wijzen op hulp en een alternatief, kan dat levens redden. Mij motiveren de verhalen van mensen die zeggen: “Had ik toen maar geweten dat jullie bestonden, dan had ik geen abortus laten doen.”
Voor jongeren die willen opkomen voor het leven heeft Luca een duidelijke boodschap: ‘Ik dacht eerst ook: ik ben te jong, ik heb zelf nooit een kind gedragen, wie ben ik dan om hier te staan? Maar dat is geen probleem. Je bent er vooral om mensen vriendelijk te benaderen en de weg te wijzen naar hulp. En je hoeft het niet alleen te doen. Ik denk dat er veel mensen zijn die wel iets willen doen, maar twijfelen aan zichzelf. Als dat zo is, loop dan gewoon een keer mee. Dan zie je: het is niet groots of moeilijk. Je doet het goede, dat maakt dat dit dankbaar werk is.’ Luca vraagt ten slotte om gebed. ‘Blijf bidden. Voor vrouwen die twijfelen, voor de kinderen en voor de wakers. Want dit werk kunnen we alleen doen in afhankelijkheid van God.