Maria Czernin: ‘Harten veranderen door dialoog’

Maria Czernin (36), geboren in Portugal en woonachtig in Wenen, heeft een achtergrond in grafisch ontwerp en werkte jarenlang in de reclamewereld. Toch veranderde één moment haar leven volledig. ‘Ik had nooit echt nagedacht over abortus’, vertelt ze, ’tot ik op een conferentie de film The Giver zag. Daarin werd duidelijk hoe kinderen in een dystopische samenleving zomaar ”verdwenen”. Toen besefte ik: dit is abortus.’ Die nacht sliep ze nauwelijks. De beelden en gedachten bleven hangen. De volgende dag ontmoette ze op dezelfde conferentie mensen van Youth for Life, die net op zoek waren naar een grafisch ontwerper. ‘Dat was geen toeval.’

Cultuur veranderen door dialoog

Kort na deze conferentie richtte ze samen met een groep jonge professionals uit verschillende landen ProLife Europe op. ‘We wilden een Europese beweging opzetten, omdat we geloofden dat samenwerking over grenzen heen een sterker netwerk en meer impact kon creëren.’

De organisatie richt zich op cultuurverandering, niet op wetgeving. ‘Want wetten volgen pas als mensen anders gaan denken’, zegt Maria. Ze legt uit dat je denken alleen kunt veranderen door middel van dialoog. Het is belangrijk om vragen te stellen en oprecht geïnteresseerd zijn in wat de ander denkt en mensen informeren over de realiteit van abortus.

ProLife Europe

Sinds de oprichting zijn er ruim 55 studentengroepen ontstaan in verschillende Europese landen. Sinds kort is de organisatie ook actief in Nederland. Gezamenlijk hebben de groepen inmiddels meer dan 350 outreaches georganiseerd, waarbij er naar schatting zo’n 10.000 gesprekken zijn gevoerd.

Ze gebruiken geen schokkende beelden, geen verwijten, maar vragen als: ‘Wanneer kreeg jouw leven waarde?’ Het doel is niet om te overtuigen, maar om harten te openen en mensen aan het denken te zetten. Hoewel het effect van deze gesprekken moeilijk meetbaar is, gelooft Maria in de kracht van persoonlijke ontmoeting. ‘Alleen al het feit dat iemand de moeite neemt om op straat een moeilijk onderwerp aan te snijden, maakt indruk.’

Pro-life, pro-truth, pro-love

De kernwaarden van ProLife Europe zijn helder: pro-life, pro-truth en vooral pro-love. ‘We willen de waarheid spreken – op basis van wetenschap en redelijkheid – maar altijd met liefde’, zegt Maria. ‘We zijn er niet om te oordelen. Niet alleen het ongeboren kind telt, ook de vrouw en iedereen die ermee te maken heeft.’

De organisatie kiest bewust voor een niet-religieuze aanpak in het publieke debat. ‘We beginnen niet met: ‘Abortus is een zonde.’ We vragen: ‘Geloof je in mensenrechten? Waarom geldt dat dan niet voor het ongeboren kind?’

Persoonlijk drijft mijn geloof me ook om dit werk te doen: ‘God schept ieder mens met zoveel tederheid. Het raakt Zijn hart als dat leven vernietigd wordt. Abortus is een probleem van de samenleving, niet alleen van de vrouwen die het meemaken. Onze eigen onverschilligheid is misschien wel het grootste gevaar.’

Pijn achter keuzes

Of er een gesprek is dat haar altijd bijblijft? ‘Ja, eigenlijk zijn dat er twee’.  Ze sprak met twee jongens tijdens een outreach. Eén van hen barstte plots in tranen uit en liep weg. De ander bleef staan en vertelde dat de vriendin van zijn vriend pas een abortus ondergaan had. ‘Sindsdien was hij zichzelf kwijt’, vertelde zijn vriend. Maria verwees de jongen door naar de juiste hulpverlening. ‘Tot dat moment dacht ik dat abortus vooral vrouwen aanging, maar toen zag ik dat er ook mannen bij betrokken zijn.’

Een andere keer sprak ze een jonge vrouw die bij Maria’s tweede vraag begon te huilen. Ze had een abortus meegemaakt, maar kon er met niemand over praten. ‘Mijn vrienden zijn zo pro-abortus,’ zei ze. ‘Ze zouden nooit begrijpen dat ik verdriet heb.’ Dat raakte Maria diep. ‘Het liet me zien hoe groot de kloof kan zijn tussen wat mensen publiek verdedigen, en wat ze innerlijk voelen.’

Een netwerk dat jongeren activeert

ProLife Europe wil het jongeren makkelijk maken om actief te worden. De organisatie biedt trainingen aan, zodat vrijwilligers goed toegerust zijn om het gesprek aan te gaan. Ze moedigen studenten aan zelf ideeën te ontwikkelen voor acties die passen bij hun omgeving.

Ook samenwerking met andere organisaties is belangrijk. ‘We bieden geen hulpverlening, maar verwijzen altijd door naar mensen die dat wél doen,’ zegt Maria. ‘We willen een betrouwbare brug zijn.’ Daarnaast is het belangrijk om lokale organisaties te ondersteunen, bijvoorbeeld tijdens een Mars voor het leven. Maria blikt terug op de Mars voor het leven in Nederland die ze vorig jaar bijwoonde: ‘Ik was er erg van onder de indruk. Doordat de Mars in stilte gelopen wordt, is het een heel waardig protest, je bent echt liefdevol aanwezig.

Een droom voor Europa

Maria droomt van een Europa waarin het leven niet alleen beschermd wordt, maar gevierd. ‘Waar een vrouw met een ongeplande zwangerschap zich gedragen voelt. Waar ouderen zich welkom weten tot hun laatste adem. Waar we elkaar niet als vijanden zien, maar als familie.’

Of ze een boodschap heeft aan u als lezer? ‘U kunt mensen bereiken die niemand anders bereikt. Eén gesprek kan levens veranderen. Als iedereen op zijn eigen manier bijdraagt, kunnen we de wereld veranderen. En zelfs als je met veel gesprekken voert en maar drie levens redt – dan is alles wat je gedaan hebt al de moeite waard geweest.’